آخرین خبرها

مایان علیا

 

دهیار و اعضای شورای اسلامی  مایان علیا

دهیار : حمید عصمتی – شماره تماس 09365706233

رئیس شورا : حمید شکور فروتن – شماره تماس 09155109235

نائب رئیس : عباس طالبی – شماره تماس 09153176724

منشی : سید علی اکبر فروتن – شماره تماس 09153234172

بعد از عبور از پیچ و خم روستاهای حصار گلستان و مایان سفلی و وسطی ، در دل دره ای سبز و زیبا روستایی همچون نگین انگشتری می درخشد که قدمت آن به دوران بسیار دور بر می گردد . این روستا درجنوب شهر طرقبه و در فاصله 27 کیلومتری از مرکز شهرستان قرار دارد . بواسطه ی کوهستانی بودن منطقه ، معماری روستا به شکل پلکانی بوده و وجود رودخانه هایی که از دامنه های بینالود سرچشمه گرفته اند باعث ایجاد چشم اندازهای زیبا و سر سبز شده اند که همه ی این خصوصیات دست به دست یکدیگر داده اند و این منطقه را به یک منطقه دیدنی و مورد توجه گردشگری تبدیل کرده اند . از شواهد موجود چنین به نظر می رسد که این روستا محل عبور و گذر بزرگان و عرفا بوده است چرا که یکی از شاخه های فرعی جاده ابریشم از کنار این روستا می گذرد . از آثار قدیمی روستا مزار « امامزاده میرزا عرب» می باشد که حسب و نسب آن با واسطه به امام زین العابدین (ع) می رسد ، همچنین درخت کهنسال و ارزشمند ارس که همچون نگهبانی از روستا پاسداری می کند عمری دیرینه دارد.

روستای مایان علیا در یک نگاه

کد آبادی

164680

درجه دهیاری

2

درجه حرارت

حداقل دما 16- درجه حداکثر دما 37-5/36 درجه

اختلاف درجه حرارت

53-52 درجه سانتی گراد

ارتفاع ازسطح دریا

1420

میزان بارندگی

320 میلی متر

موقعیت جغرافیایی

27/22/59 دقیقه طول جغرافیایی از نصف النهار مبدا91/12/36 دقیقه عرض جغرافیایی از خط استوا

کد و تلفن روستا

05124246221

 

جمعیت

خانوار

سال آمارگیری

306

75

1375

289

82

1385

340

114

1390

وجه تسمیه مایان علیا

مایان به معنی نوعی مار خزنده است .گذشتگان گفته اند که به دلیل بزرگ تر بودن و خوش آب و هوابودن، این روستا لانه ای برای مارهای خزنده بوده است و به همین نام هم شهرت یافته است . در واقع روستای مایان علیا چون دارای جمعیت بیشتری نسبت به دو روستای پایین دست بوده به علیا شهرت یافته است. علیا به معنی بزرگ ، بالا و بلند مرتبه است .

در مورد مایان علیا بیشتر بدانیم

امام زاده میرزا عرب: از جمله آثار تاریخی و مذهبی روستای مایان می توان به وجود امام زاده میرزا عرب اشاره کرد. که نامبرده از سادات جلیل القدر بحرین بوده ونسبت آن به امام سجاد(ع) می رسد بعد از ورود به کشور ایران به منطقه مایان می آید و به ترویج دین مبین اسلام می پردازد و پس از فوت در انتهای مایان علیا مجاورت کوه سر سبزی که به همیشه بهار معرف است دفن می گردد. در باره فوت می گویند ،وقتی میرزا عرب در بستر بیماری بوده است یکی از فرزندانش به دیدار پدرمی آید و پدر را در حال احتضار می بیند و برای اطلاع به خویشاوندان باز می گردد پس از اینکه عده ای از نزدیکانش به دیدن او می آیند با کمال تعجب مشاهده می کنند که میرزا عرب دیده از جهان بسته و جسم او را به خاک سپرده اند علت را از اهالی روستای مایان جویا می شوند که اظهار می دارند چند نفر از سادات آمدند و جسم میرزا عرب را غسل داده و کفن ودفن کردند و اظهار داشتند به مردم روستای مایان برای ایشان عزا داری کنند و اهالی روستا چنین کردند. موضوع قابل ترجمه که درباره این بزرگوار ذکر شده است حادثه گم شدن طفل شش ساله اوست که حدود 65 سال پیش کودکی در عصر یکی از روزها ی بهاری به کنار رود خانه ای می آید که برای بازی خود چوب پیدا کند. در حین بریدن شاخه درخت ناگهان هوا تیره و تار می شود و باران شدید و سیل آسا شروع به باریدن می کند و پس از چند ساعت در داخل رودخانه جاری می شود. کودک سر در گم و گریه کنان از کنار باغات به سمت خلاف راه روستا شروع به حرکت می کند حدود پنج کیلو متر با زحمت زیاد به راه خود ادامه می دهد تا به روبروی آرامگاه میرزا عرب می رسد در آن شب طوفانی با چه شرایطی این کودک شب را به صبح می رساند خدا می داند. صبح روز بعد با کمال تعجب می بیند که در کنار چند نفر از سادات نشسته و به کودک می گویند بلند شو و از این راه رو تا به روستا برسی اگر کسی سوال کرد که دیشب کجا بودی بگو شب را در کنار عمو ایم بوده ام چیزی که باعث تعجب اهالی روستا شد که این کودک شش ساله چگونه از این سیل عظیم جان سالم به در برده است و به چه صورت از آن سمت رودخانه به این سمت آمده است و مردم که تا صبح در کنار رودخانه به دنبال کودک می گشتند او را در حالی پیدا کردند که لباس های او خشک و گویی اتفاقی نیفتاده است این اتفاق احساسات مردم این منطقه را تحت تاثیر قرار دادو اعتقادات خاصی نسبت به این امام زاده پیدا کردند و پس ار آن این امام زاده به صوت نماد این روستا و روستا های مجاور خود نمایی می کند.

عارف مشهور مولانارضی الدین علی مایانی :

از آثار تاریخی روستای مایان آرامگاه عارف مشهور زمان خودمولانا رضی الدین علی مایانی (ملا علی ) می باشد. که توسط فرمانده قشون خراسان در حالی که حدود 600 سال از فوت مولانا گذشته بود نبش قبر می شود که جسد مولانادرکمال طراوت وتازگی مشاهده می شود و پس از این عمل فرمانده دستور دفن مولانا را می دهدو آرامگاهی برای وی می سازند که دراثر گذشت زمان به خرابه تبدیل می شود. که پس از سالها به کمک مردم خیر روستا هیئت امنای این آرامگاه، شورای اسلامی و دهیاری وقت راهی منتهی به آرامگاه احداث نمودند و کلنگ بنای آرامگاه توسط مسئولین شهرستان و بخش در سال 1382 زده شد و حدود 85 درصد از این پروژه تاکنون انجام شده است و هم اکنون قسمت باقیمانده آن در حال اجرا می باشد، ضمناً چشمه های آبی در کنار این آرامگاه وجود دارد که توسط مالکین اهدا شده است که باعث رونق بیشتر بنای تاریخی گردید.

مطلب دیگری که در کتاب نفحاةلانس جامی در مورد مولانا ذکر شده است زمانی که بیماری و با در خراسان شیوع پیدا می کند، مولانا به اتفاق دو عارف دیگر به قریه اسجیل (دولت آباد ) سفر کرده و در آرامگاه شیخ محمد نامی سه شبانه روز ختم قرآن می گیرد و زمان بازگشت دعایی می خوانند که بیماری وبا را به کلی از دیار خراسان محو می شود. و نکته قابل توجه درمورد این عارف این است که مرحوم شیخ حسنعلی نخودکی هر چند وقت یکبار به زیارت این عارف بزرگوار می رفت و در کتاب نشانه ای ازبی نشان ها که نویسنده آن مهدی مقدادی می باشد چنین نقل کرده است : روزی به اتفاق پسرم شیخ نخودکی و تعدادی ازدوستان به روستای مایان علیا رفتیم، پدرم گفت به زیارت مولانا (ملا علی ) برویم در راه که از دامنه کوه بالا می رفتیم مرتب توصیه می کرد که برای مولانا سوره حمد بخوانیم پای در خت کهن سالی بنام ارس معروف بود رسیدیم (که هزار سال قدمت تاریخی داشته) به من گفت علی شما همین جا با دوستان بمانید من به تنهایی به زیارت مولانارضی الدین علی مایانی (ملا علی ) می روم پدرم رفت من هم که کنجکاو بودم از دوستان جدا شدم و نزدیکی آرامگاه ملا علی که رسیدم، با کمال تعجب دیدم که پدرم با صاحب قبر صحبت می کند و جواب می شنود از شدت ترس فریاد زدم پدرم از قبر بیرون آمد و گفت مگر نگفتم که تنها به زیارت ملا علی می روم و در برگشت از کرامات وکمالات مولانا برایم سخن گفت. امروزه افراد زیادی از دور و نزدیک به زیارت این عارف بزرگوار می آیند و حاجت می گیرند. در ایام سوگواری ائمه اطهار خصوصاً امام حسین (ع) هیئت مذهبی جهت عزاداری به آن مکان می روند و مراسم با شکوهی برگزار می کنندو موضوع دیگر که بنا به گفته اهالی روستا شایع است وجود امام زادگانی در کوههای مجاور است که هنوز آثار و نشانه هایی از آنها پیدا نشده است.

از دیگر آثار تاریخی که در این روستا وجود دارد،آثار آسیاب های سنگی آبی می باشد که جلوه خاصی به روستا داده است.

در قدیم صنایع دستی سبد بافی در این روستا رایج بوده است ،که می توان به سبد های دستی میوه خوری و سبد های بزرگ وکوچک اشاره کرد.

در گذشته در روستای مایان صنعت پارچه بافی (کرباس و ابریشم…)رونق خاصی داشته است که اکنون به فراموشی سپرده شده است.

از آثار فرهنگی این روستا می توان به مکتب ها اشاره کرد : قبل از به وجود آمدن اداره فرهنگ (آموزش و پرورش ) این روستا به دلیل جمعیت بسیار زیاد دارای 3 تا 4 مکتب بوده است که در مکتب خانه ها به تدریس قرآن می پرداختند. در مکتب خانه ها آداب و رسوم خاصی وجود داشت که جالب و شنیدنی است . هر روز که شاگردی به مکتب می رفت رسم بر این بود که یک عدد نان برای ملا (معلم ) با خودش می برد رسم دیگری که در این روستا بود کمک کردن به ملااز نظر تامین سوخت بود روز های پنج شنبه هر هفته تعدادی از شاگرد های مکتب که توان داشتند به سرپرستی خلیفه( مبصر ) به کوه های اطراف می رفتند و به جمع آوری هیزم و خار می پرداختند وبرای ملا می آوردند.

از نظر کشاورزی دیمه کاری یکی دیگر از خصوصیات این روستا بود که ارزاق خود را از این طریق تامین می کردند و در سطح روستا های مجاور بیشترین تولید گندم و جودر تخته مایان که متعلق به این روستا بود تهیه می شد و هنوز این سنت حسنه ادامه دارد. لازم به ذکر است که جهت تولید گندم و جو از حیوانات مانند گاو، الاغ و قاطر استفاده می کردند و وسایل شخم زدن به وسیله خود روستاییان در قالب صنایع دستی روستا تهیه می شد . وسایل شخم زدن عبارتند از: جوق،مد گیر،کنده درخت، نوار مهار بین دو حیوان بنام برق که در حال حاضر از وسایل جایگزینی مانند تراکتور و آلات متعلق به آن استفاده می نمایند که متاسفانه این حرفه مقدس نیز به دلیل خشک سالی در حال از بین رفتن است.

در بین راه ارتباطی روستا با تخته مایان منتهی به شهر مشهد آب انبار های بسیار قدیمی وجود دارد که در گذشته از آب باران پر می شد ودرتابستان در هنگام درو و خرمن کوفتن استفاده می شد .یکی دیگر از رسوم زیبایی که در فصل خرمن کوبی وجود داشت حضور دراویش بود که به هر زمین کشاورزی که می رسیدنددر مدح حضرت علی (ع) می خواندند و در مقابل ،گندم و جو می گرفتند ومردم زکات خد را به این طریق توضیع می کردند.از آثار تاریخی دیگری که در این محور وجود داشت خانه های کشاورزی که درزیر زمین کنده می شد و بنام سُم معروف بودودر هر سه نوبت زمان کشت وزمان شیار و برداشت که همان درو و خرمن کوبی می باشد از این حفره ها و سُم ها استفاده می کردند.

از نظر معنوی و مذهبی این روستا دارای فرهنگ اسلامی بسیار غنی بوده وبنام دارالموُمنین معروف است.در این روستا علاوه برمسجد جامع وحسینیه بزرگ که در پایین روستا مجاور باغات ورودخانه قراردارد بنام مسجد ابو الفضلی ومسجد پنج تن در نقاط دیگر این روستا قرار گرفته است .و تنها روستایی است که در بخش طرقبه دو ماه محرم و صفر بطور کامل در این روستا مراسم عزا داری برگزار می شود و شرکت کنندگان در مراسم با صبحانه و شام پذیرایی می شوند .و دیگر این که مردم این روستا که در شهر مشهد ساکن هستند به همین طریق در مسجد ولیعصر (عج) دو ماه محرم و صفر در مراسم شرکت نموده و با شام از آنها پذیرایی می شود . پایگاه هیئت ابو الفضلی مایان در مشهد این مسجد بوده که توسط خیرین همین روستا با تمام امکانات ساخته شده است و طبق رسومات هر ساله هیئت این روزهای آخر ماه صفر رحلت پیامبراعظم (ص) امام حسن مجتبی(ع) و امام رضا (ع) از این مکان جهت تشرف به آستان قدس رضوی جهت عرض تسلیت و عزاداری حرکت می کنند باشد که خدای منان توفیق دهد و این رسوم سنتی زیبای روستایی سال به سال پر رونق تر و مورد توجه حضرت ولیعصر قرار گیرد و در این چند روز با صبحانه ،نهار و شام در این مکان از عزاداران پذیرایی می شود . این روستااز نظر فرهنگی اولین روستایی بوده که در بخش طرقبه که مبادرت به ساخت خانه فرهنگ نموده و طبقه فوقای آن به خانه عالم اختصاص داده شده است. خانه عالم این ساختمان با کمک خیرین و مردم روستا و همکاری شورای اسلامی و دهیاری وقت روستا احداث و مورد استفاده قرار گرفته است این روستا دارای دو مدرسه راهنمایی و ابتدایی بوده که به دلیل کمبود شاگرد مرسه ابتدایی آن بلا استفاده است. از نظر آبادانی این روستا با سال ها تلاش و پیگیری مسئولین ذیربط و شورای اسلامی و دهیاری وقت و خود یاری مردم و کمک دولت از نعمت آب لوله کشی از 15 کیلو متری روستا مج (دامنه کوه های بینالود ) و همچنین از راه آسفالته برخوردار گردید. از ابتکارات دهیار و شورای اسلامی دوره دوم احداث پارک کودک می باشد که به صورت بهینه از آن استفاده می شود.

سوخت مردم این روستا در گذشته از جمع آوری هیزم و بته های مختلف به نام درمنه،خیاره و جمغز بوده و هنوز هم جهت پخت غذا از قبیل برنج و شله از کنده های خشک درختان استفاده می کنند و هنوز در اغلب منازل در فصل زمستان از کرسی های زغالی استفاده می شود .

یکی دیگراز رسوم زیبا در هنگام خانه ساختن در روستا یاری و کمک به یکد یگربوده شخصی که می خواست احداث بنا نماید غذایی تهیه می کرد و مردم روستا را دعوت می کرد و ساختمان مورد نظر با کمک اهالی ساخته احداث می شد.

واز دیگر رسوم این روستا در فصل پاییز قرمه خوری بوده مردم این روستا در حد توان خود تعدادی گوسفند در اول سال خریداری می کردند و در فصل پاییز آنها را میکشتند و تکه تکه می کردند و به سقف آشپز خانه آویزان می کردند و مورد استفاده قرار می دادند. در این فصل هر کس گوسفند خود را می کشت قرمه خوری راه می انداخت و بزرگتر های روستا را دعوت می کرد و با قرمه از آنها پذیرایی می کرد . هر شب در منزل یکی از اهالی روستا پذیرای انجام می شد و از میوه های خشک شده آلو، برگه زرد آلو و غیره که چند روز در آب مانده بود استفاده می کردند که خیلی خوشمزه و پر طرف دار بود . این شب نشینی ها حال و هوای خوبی داشت و، وسیله خوبی بود تا از حال و احوال یکدیگر با خبرباشند. در قدیم مجالس عروسی در این روستا دیدنی بود و روز عروسی داماد را به حمام می بردند و با نوای یا علی (ع) –یا علی (ع) داماد از حمام بیرون می آوردند و پس از عبور از کوچه های روستا بستگان و نزدیکان عروس و داماد با ریختن نقل و نبات داماد را در کوچه ها بدرقه می کردند و پس از انجام مراسم زیبا ناهار صرف میکردند و پس از کمی استراحت به منزل عروس می رفتند. و جهاز عروس که قبلاً در طبق های چوبی چیده شده بود بر می داشت و روی سر شان قرارداده ودر کوچه های روستا در معرض دید مردم قرار می دادند .

این روستا در گذشته دارای جمعیت زیادی بوده که در اثر کمبود امکانات رفاهی جوانان روستا به مشهد مهاجرت نمودند خوشبختانه مردمی که مهاجرت نمودند املاک خود را حفظ کردند و در ایام تابستان جهت جمع آوری محصو لات باغات خود به روستا می آیند (( ضمناً 85 درصد از مردم روستا از نسل امام زاده میرزا عرب از سادات حسینی می باشند که نسبت آنها به امام سجاد می رسد )).

از بازی هایی که در روستا متداول است و خیلی طرفدار داشت گوپله (نوعی کشتی چوخه ) بوده به این ترتیب که جوانی در یک منطقه گودی قرار می گرفت و جوان دیگر به صورت داوطلب در مقابل قرار می گرفت تا او را از گودی یا پله خارج کند که این بازی برنده و بازنده داشت.

در گذشته قبل از انقلاب این روستا خانه اصناف داشت که اختلافات بین مردم روستا حل و فصل می شد.

در گذشته در روستا ها انجمن ده و کد خدا وجود داشت که این روستا هم از این امر مستسنی نبوده است. این روستا قبل از سال 1342 راه ماشین رو نداشت و مردم با الاغ و قاطر و اسب رفت و آمد می کردند .و از پشت کوه سنگی تخته مایان تردد می کردند تا این که در سال 1342 -1341 با هزینه خیری به نام ظابتیان و پشت کاربی وقفه خیری دیگر به نام سید عبدالله نقیبی و با همکاری روستا های مایانات و ازغد این محور از طریق گلستان حصار تا ازغد میخ کوبی و نقشه برداری شد و عملیات اجرایی آن به و سیله کار گر شروع شد و زمانی که به کار باغات روستای مایان سفلا رسیدمالکینی که راه عبوری از کنار باغات آنها می گذشت مخالفت نموده و مانع ادامه راه گردیدندچند سالی گذشت عبور ازداخل رود خانه در فصل بهار مشکل و حتی در بعضی از روزها غیر ممکن بود با پیگیری های انجام شده قسمی از نقشه عوض شد و از بالای روستا ی حصار راه ادامه پیدا کرد وبه روستای ازغد که در انتهای این محور ارتباطی قرار داشت رسید. چندین سال مردم با زحمت از این محور رفت و آمد می کردند تا این که با پیگیری های جهاد روستا بلاخره در سال 1357 دو عدد پل فلزی برروی دو،رودخانه طرقبه و مایانات احداث گردید و عبور و مرور بهتر شده . و در سال 1369 بودجه ای به این محور اختصاص پیدا کرد و از دو مسیر نقشه بردای و و میخ کوبی گردید که متاسفانه این بار روستای مایان وسطی با احداث راه ساحلی از کار رودخانه مخالفت کرد ند این موضوع سبب گردید که راه ازغد جا گردید و پس از گذشت چندین سال و همت مسئولین ذیربط در سال 1388 محور مایانات آسفالت گردید.

یکی دیگر از اتفاقات مهم که همزمان با احداث راه آسفالته مایانات مد نظر مسئولین و شورای اسلامی دوره دوم بود ارتباط بخش طرقبه با روستای اردمه بود که این مهم با لطف خدا انجام گرفت وبخشی از آن نقشه برداری شد و انشاالله بزودی عملیات اجرایی آن شروع خواهد شد.

جاده های روستایی نیازمند توجه بیشتر

با تلاش های صورت گرفته توسط ریاست اداره راه و شهرسازی و با مشارکت دهیاری ها در بعضی از نقاط حادثه خیز روستاهای مایانات گاردریل نصب گردید.

شورای اسلامی روستای مایان علیا از نیاز جاده روستایی به گاردریل چنین گفت: او ضمن تشکر از مسئولین و متولیان امر نسبت به احداث جاده و آسفالت خواستار ایمن سازی آن شد. اعضای شورا همه مسیر را حادثه خیز می دانند که نیاز به محافظ دارد. جاده مذکور بسیار چشم نواز بوده و شایسته یک منطقه گردشگری است اما در بعضی از نقاط عمق دره به بیش از پانصد متر می رسد که اگر خدا نکرده اتومبیلی به سمت دره سقوط کند فاجعه حتمی است. درفصل سرد و زمستان با اولین بارش تردد بسیار سخت می شود که اگر شن و نمک پاشی به موقع صورت نگیرد تردد برای روستائیان بسیار سخت خواهد بود.

ستون های برق هم به حرف آمدند

مدتی است خشکسالی های پی درپی امان مردم خصوصاً باغداران که هر سال به امید سال بعد چشم به آسمان دوختند تا وضع معیشتی آنان بهتر شود بریده شده است، اما غیرت و امید در جسم آنان برای بهتر شدن زندگی در روستاها موج می زند. همین غیرت نیز باعث شده که اهالی و باغداران مایان علیا با خودیاری مردمی تعداد 87 ستون برق به مبلغ یکصد میلیون تومان برابر با طرح و نقشه و موافقت امور برق در حاشیه جاده نصب کنند اما به علت عدم اعتبار لازم بعد از گذشت سه سال هنوز هیچ سیمی روی آن نصب نشده است ستون هایی که آرام در کنار جاده ایستاده اند تا با اولین روشنایی آن ها هم در شادی مردم و باغداران سهیم باشند. یکی از اهالی روستا می گوید: کابلهای مورد نیاز توسط مسئولین امور برق شهرستان تأمین شده و به روستا منتقل گردیده است اما برای متعلقات نصب می گویند بودجه نداریم، حال تا کی باید صبر کنیم خدا می داند، شورای اسلامی روستا از همکاری خوب مسئولین برق تشکر و قدردانی می کند و می گوید ما شرایط کشور را درک می کنیم اما واقعاً مردم نیازمند برق هستند.

3فعالیت های اقتصادی مردم در مایان علیا

مردم این روستا مانند همه ی روستائیان به کشاورزی ، دامداری و باغداری مشغولند و اغلب محصولات زراعی آنها گندم، باغی گیلاس و دامی گوسفند است. علاوه بر این موارد صنایع دستی از جمله ارغوان بافی و عرقیات گیری سنتی نیز در این روستا رونق دارد .

خدا را شکر سفره ام هنوز به مهر ارغوان نان دارد

ارغوان بافی از جمله صنایع دستی اهالی روستاهای مایانات می باشد و در روزگار نه چندان دور بیش از دویست خانوار از آن امرار معاش می کردند. شورای اسلامی روستا و اهالی که از بافندگان این هنر می باشند علت اصلی رکود این صنعت را در ابتدا مخالفت های اداره بهداشت و پس از آن مخالفت های بی حد و اندازه اداره منابع طبیعی می دانند. روستائیان معتقدندپرورش ترکه های ارغوان و همچنین تکثیر آن در مراتع به صورت دستی و با فعالیت خود آن ها صورت گرفته تا بتوانند از طریق آن شکم زن و فرزندان شان را سیر کنند.یکی از بافندگان ارغوان که سن و سال بالایی دارد می گوید: مگر ما از دولت اسلامی چه توقعی داریم، مثل شهرهای بزرگ دنبال زرق و برق نیستیم و نمی خواهیم باشیم اما کسب روزی حلال که از ابتدای صبح با عرق ریختن آغاز می شود به نظر شما توقع زیادی است، سبدهایی که برای چلو صافی استفاده می شود اگر غیربهداشتی است که چنین نیست چرا سایر تولیدات ارغوان مورد بی مهری قرار گرفته است، او ادامه داد: بیایید برای رضای خدا از جوانان ما دزد و حاشیه نشین نسازید و اجازه دهید ما شغل اجدادمان که به گفته میراث فرهنگی هنر است را ادامه دهیم. درآمد متوسط هر جوان بافنده در روز بین 50 الی 100 هزار تومان است من فکر نکنم در شهر چنین درآمدی برای ما باشد.

کم کم مردم دور ما حلقه زدند و سر صحبت و گلایه ها باز شد، آنقدر حرف برای گفتن داشتند؛ شاید گوشی برای برای شنیدن حرف های شان ندیده بوند که حرف های شان عقده شده بود. حرف آخرشان قبل از جداشدن مان این بود که شما را به خدا قسم آخرین لقمه نان مان را نگیرید و بگذارید سفره هایمان مثل گذشته پر نان باشد.

2

وقتی خدا همه جا هست

دبستان شهید جنگی روستای مایان علیا، یک دبستان قدیمی است که سال احداث آن را 1356 می دانند، این دبستان با 4 کلاس درس هنوز بشاش و سرزنده همچون بچه های مدرسه است. روز سه شنبه مورخ 93/10/16 ساعت 10 صبح سرزده وارد دبستان فوق شدیم. دانش آموزان در حیاط مدرسه بازی می کردند و همه اطراف یک نفر که بعد فهمیدیم معلم است عاشقانه جمع شده بوند، طوری که انگار معلم مدرسه هم به سن بچه گی اش برگشته و با آن ها چون خودشان بازی می کند. چقدر بچه ها او را دوست داشتند خدا می داند. خواستیم وارد سالن بشویم که یک نفر در حال نظافت بود، فکر کردم سرایدار است اما او مدیر و معلم همان مدرسه بود. معلمی با سابقه و کاربلد که می تواند مثل هزاران نفر دیگر به مرکز شهرستان برگردد و معلمی کند اما چقدر خالصانه و بدون هیچ ادعایی تلاش می کرد که این بچه ها در دورترین روستا های این مرزو بوم با سواد شوند. یاد روزهای جنگ افتادم با خودم گفتم هنوز هم می شود از خود جدا شویم تا به خدا نزدیکتر باشیم.

1

اماکن و آثار تاریخی مایان علیا

  • مزار میرزا عرب (امام زاده) با قدمت حدود 300 سال
  • مزار عارف علی مایانی با قدمت 1000 سال

 پروژه های شاخص عمرانی انجام شده در روستا

  • بهسازی و مرمت محوطه و ساختمان خانه بهداشت روستا
  • عملیات خاکبرداری و تسطیح قبرستان
  • تیغ زنی راههای بین مزارع و روستا

  اولویت های عمرانی در روستای مایان علیا

  • اجرای طرح هادی
  • احداث سرویس بهداشتی و نمازخانه
  • بهسازی گورستان های سه گانه روستا
  • احداث فضای سبز
  • احداث بند یا استخر ذخیره آب کشاورزی
  • احداث پارک روستایی
  • توسعه و احداث شبکه گاز

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>